موفقیت

چرا به چیزهایی که می‌خواهیم نمیرسیم؟

به کوشش

علی درجزینی

معلم کارآفرینی و دوستدار موفقیت کسب‌وکارهای ایرانی

 

هممون دنبال تغییر و بهبود توی زندگیمون هستیم.

بیشتر ما توی زندگی یه چیزاییو می‌خوایم که بهشون نمیرسیم،

چون ما فقط به چیزایی می‌رسیم که «باید داشته باشیم»، نه چیزایی که صرفاً «میخوایم»!

 

نکته مهم اینه که تنها یه چیزه که میتونه زندگی ما رو تغییر بده، تنها یه چیزه که زندگی، شغل، پول و روابطمونو تغییر میده و باعث میشه که ما به چیزایی که «باید داشته باشیم» برسیم.

 

تنها چیزی که توی طولانی‌مدت زندگی بزرگ و هیجان‌انگیزمونو تغییر می‌ده؛ اینه که «استانداردا»مونو بالا ببریم.

و چیزی که دنبالش می‌گردیم و بهش نیاز داریم تا «استانداردا»مونو بالا ببریم:

«خود نظمیه»

همون طور که خود کلمه میگه: خودنظمی از خود شما میاد.

از جایی میاد که شما تصمیم می‌گیرید که باید منظم باشید.

وقتی که تصمیم می‌گیریم بهتر باشیم. وقتی که تصمیم می‌گیریم بیشتر تلاش کنیم و بزرگ‌‌تر بشیم. وقتی که تصمیم میگیریم هدف برای خودمون تعیین کنیم. وقتی که تصمیم میگیریم برای هدفامون برنامه‌ریزی کنیم، کارهایی که توی برنامه‌هامون تعریف کردیمو اجرا کنیم، و تا به پایان رسوندن کارها متوقف نشیم؛

داریم «خودنظمی» رو پیاده می‌کنیم.

ابرطلایی

اما برای موفقیت فقط هدفگذاری و برنامه‌ریزی و تلاش بی‌وقفه و به پایان رسوندن کارها کافی نیست!

«خودنظمی» فراتر از این حرفاست.

 

وقتی شما قراره نتایج جدیدی بگیرین؛ برای کسب نتایج متفاوت از گذشته، باید متفاوت از گذشته رفتار کنین و در حقیقت باید تغییر کنین.

 

وقتی که دیگه جونتون به لبتون میرسه، این دقیقا همون موقعیه که زندگیتون دچار تغییر میشه.

و شما باید انتخاب کنید که مثل قبل زندگی کنید یا نه؟

مثل قبل غذا نخورید. مثل قبل نخوابید. با آدمای قبلی معاشرت نکنید. مثل قبل تفریح نکنید. مثل قبل آموزش نبینید.

چیزی که ما و زندگیمونو تغییر میده، انتخاب‌های ماست.

خیلی مهمه وقتی که در مسیر این تغییر گزینه‌هایی واسه انتخاب دارین، انتخاب بکنید.

مسلماً دیگه باید انتخاب کنید که مثل قبل نباشید.

 

فکر می‌کنم مهم‌ترین چیزی که همیشه میگم اینه که:

«انتخاب کنید که هرگز تسلیم نشید و از این تسلیم نشدن لذت ببرید».

 

به جای اینکه فقط بخواید یه لحظه لذت ببرید، هزار و یک لحظه لذت ببرید!

به جای اینکه فقط بخواید از لحظه رسیدن به هدف لذت ببرید، از تن و فکر خسته‌ای لذت ببرید که هزار بار میخواد متوقفت کنه، اما با وجود خستگی، بازم تلاش می‌کنید.

 

من تا به حال کسی رو ندیدم که چون چیزی رو شدیدا می‌‌خواد بهش برسه!

بلکه باید براش تلاش کنه، قرار نیست آسون باشه ولی اگه اونو شدیداً می‌خواین، باید هرکاری که لازمه برای بدست آوردنش انجام بدین و استانداردای زندگیتونو بالا ببرید.

 

یه چیزی راجبه مایکل فیلیپس، یکی از این اعجوبه‌های موفقیت با یه ساک از مدال‌های المپیک که به تنهایی از مدال‌های تاریخ کلی کشور توی المپیک بیشتره، می‌دونین؟

وای خدای من… مو به تنم سیخ شده…

 

چیزی که باعث شد از همه جلو بزنه، خودنظمیش بود، برین درباره شنا و فلیپس مطالعه کنید.

 

اکثر افرادی که شنا می‌کنند، تمرین‌های باورنکردنی دارند.

فلیپس دو تا سه جلسه ازین تمرینایی که افراد دیگه توی یک هفته انجام میدادن رو توی هر روز انجام می‌داد!

بدووووووون وقفه، برنامه‌ریزی شده، به صورت مستمر و تا روز مسابقه…

 

اوایل همه‌ی شناگرا فکر می‌کردن که اون دیوونس. بهش میگفتن: داری بیش از حد تقلا می‌کنی، نمی‌تونی انجامش بدی. اما اون استاندارد خودشو داشت. استاندردش این بود که «مرزهای عملکرد خودشو می‌شکست».

قطعا خیلی سخته که آدم هر روز خودشو شکست بده. اگه آسون بود که همه انجامش می‌دادن.

 

اگه به عنوان مثال به ورزشکارایی مثل فلیپس، کریس رونالدو، مایکل جردن، راجر فدرر یا علی دایی نگاه کنیم، اینجور نبوده که ذاتا مستعد باشن، کیفیت استاندارداشون اونارو موفق کرده. اگه بقیه موقع خستگی کنار میکشیدن، اونا ادامه میدادن، خودِ گذشته‌شونو شکست میدادن و استاندارد خودشونو بالا می بردن.

 

اگه فکر می‌کنین که حرفی برای گفتن توی کار، ورزش، درس، هنر یا هر چیز دیگه دارین و می‌تونین تفاوت ایجاد کنید، لازمه که متعهد باشید.

 

یک حرفه‌ای کارشو همیشه طبق برنامه انجام میده و مهم نیست که مریض باشه، بچه داشته باشه، دانشجو باشه، بدهکار باشه، عزیزش مرده باشه، طلاق گرفته باشه و هزار تا مانع دیگه؛ اینا اصلا مهم نیست.

شما یک حرفه‌ای هستین و کار خودتونو طبق برنامه انجام میدید و اینو توی سر خودتون فرو می‌کنید که این کاریه که باید انجامش بدم و تسلیم نشم. چون من از تسلیم نشدن لذت می‌برم و این استاندارد زندگی منه که همیشه هر وقت خسته شدم، یه ذره دیگه ادامه بدم.

 

اگه این کارو روزانه به طور پیوسته مثل ورزشکارایی که به باشگاه میرن انجام ندیم،

اگه روی ایده‌هاتون وقت نزارین،

 اگه اونارو یکپارچه نکنین؛

اگه «خودنظمی» نداشته باشید؛

اگه دست به اقدام نزنید،

اگه موقع خستگی تسلیم نشید،

هیچ ایده‌ای عملی نمیشه.

 

راه موفقیت از تعهد و پایبندی به اون تعهد،

حتی در زمانی که شرایط بد و سخت میشه، می‌گذره.

 

قطعاً سخته و یه جاهایی می‌خوایم کنار بکشیم ولی تبدیل شدن به کسی که می خواین باشین به این پایبندی بستگی داره.

شما فقط یه بار به دنیا میاید و یه بار می‌میرید

اما هر روز «باید» زندگی کنید…

پس هر روز با استفاده از «خودنظمی»، «استانداردها»تونو ارتقا بدید.

 

و حرفای منو چند بار گوش کنید و در موردش با اطرافیانتون حرف بزنید و اجراش کنید.

 

علی درجزینی هستم

و عاشق اینم که از تلاش‌های دیگران لذت ببرم.

لطفاً زیر همین صفحه برام از تلاشهایی بنویس که در اوج خستگی انجام دادی

دوستت دارم

شیرین و شاد باشی

یاحق

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *